متن ترانه های بختیاری + برگردان فارسی

کنار غریوم که بردِ نصیوُم
یه عمره که سی خُم ایگوم ایگریوم

سر لشک زردم، بخون کوگ رشته
ندونی ز دیریت چه وُر مو گذشته

مو هُمدا پوییزم که شیوسته لیزم
بیو تا پرامه به پا تو بریزم

مو کارونِ دردم، تیام حرس و خینه
دل تنگ خُم دی کلم نی نشینه

دلم جور دینشت سر تش ایوازه
ز درد غریوی ایسوسه ایسازه

دل جل به کولم که وسته به دیندات
بیو تا بخوسه به شولیزت تیات

دو انگشت سُهرن تیام اِز غم تو
دیه تش بلازی مکن وا دل مو

مو سهدم برشتم دلم گرمِسیره
تو ایلاق سوزی که دل سیت ایمیره

کنار غریوم که بردِ نصیوُم
یه عمره که سی خُم ایگوم ایگریوم

سر لشک زردم بخون کوگ رشته
ندونی ز دیریت چه وُر مو گذشته

مو همدا پوییزم که شیوسته لیزم
بیو تا پرامه به پا تو بریزم

مو کارون دردم تیام حرس و خینه
دل تنگ خم دی کلم نی نشینه

تو که آسمونا تلیش قواته
لبوت حوشه حوشه چی باغ نباته

دل چاله گردم هنی مفتلاته
که آستاره حرسام چی ناودنده ناته

ندونم کی ئی تو! مهی یا که افتو
که سهدم ز دیریت بیو دی تو امشو

چه تهله شیرینم ز دیریت بمیرم
مو برفم تو افتو بزن تا بچیرم

کنار (1) غریبم که سنگه نصیبم
یه عمره که برای خودم میگم [و] گریه می‌کنم

روی شاخه‌ی زردم بخون ای کبک رشت (2)
نمی‌دونی از دوریت چی به من گذشته

من همتای پاییزم که به هم ریخته آرامشم
بیا تا پرهام رو به پای تو بریزم

من کارون درد هستم، چشمام اشک و خون هستن
دل تنگ خودم [هم] دیگه کنارم نمی‌نشینه

دلم مثل اسپند روی آتیش می‌رقصه
از درد غریبی می‌سوزه [و] می‌سازه

دل سرگردونم که افتاده به دنبالت
بیا تا بخوابه به آرامش شب چشمهات

دو زغال گداخته‌ی قرمز هستن چشمام از غم تو
دیگه آتیش افروزی نکن با دل من

من سوختم برشته شدم، دلم گرمسیر (3) است
تو ایلاق (4) سبز هستی که دل برات می‌میره

تو که آسمون‌ها تیکه‌ای از لباست هستن
لبت خوشه خوشه مثل باغ نبات است

دل بی خانمان من هنوز مبتلای (گرفتار) توئه
که ستاره‌ی اشک‌هام مثل گردنبند گردن توئه

نمی‌دونم کی هستی تو! ماهی یا خورشیدی؟
که سوختم از دوریت، بیا دیگه تو امشب

چه تلخه شیرینم از دوریت بمیرم
من برفم تو آفتاب، بزن تا ذوب بشم