پويان مختاري: جوره مو
ترجمه فارسی و متن ترانه جورِ مو از آقای پویان مختاری
ارکه جووَم درست / اصلم هیچ وقت نپرست
نکنم هیچ وقت کاریکه لیشه / خوشم نیا ز تکرارو کلیشه
بینی هنی مه تنم هه رگه غیرت / په هرکی وامو چپ که تلیشه
از طرف مو نه از طرف خدا چون هیچی من دلم نه / صب تا شو زحمت یه قرونم من جوم نه
روزگار اخوی چه و جونم / مو بی دنگ نیبوم تا همنه سر گل بنشونم
همونو که کردن تحقیر مونه / فکر کردن مسیر مو تغییر کنه
نه!
من رگا مو خین سر دار اسعده / پویان نیبو بی دنگ حتی جسدش
ولی تو حزب بادی / په بنه وه دو برو بنه باد کو وره؛ آل بورت
که هرجا باد ره اری واس / آخرم یه روزی طاعون زنت
جوره مو تو هم یه روز بُری / اوفتی فکر پوس پُری
که بگری انتقامته وه زندگی / نتری بفهمی مرده ای یا زنده ای
گَوو!
حرفی که مدرکس تَیت نه نزن / ایچو الکی هم پَیته نظر
هرکاری کنن تا و گل بشینه کشتیات / بعدم وِ درو دنگ ادرارن پش تیات
که ها ایما دل سوزتیم سی خوت اگویم / گوش مگر اَی بیخود اگویم
هی هه هه ما هم عر عر / اگره همنه وا هم در بر
یه روزی ای فکرام / تاحالا هم بیوم فکر دام
اَندی... هه، بیخیال
چپو چم راست نکرده زمونه / اگو یو جوونه جاهله ندونه
اگوی الکی وا زمونه کشتی گرم / ولی نه مَم یه روزی خوش بی دلم
زندگیم وابیده جوره سریال / امرو خوسه بینم صوا تکرار
ای دل اگو برم پی هدفم / عقل اگو دی نخونم دی ندونم
اگو بچسب وه کار و پیل / ایر اخو اوی نومیه ایل
ولی نه عقل همیشه هم راست نگو / عادم اشناسوم آسمون خراش راس کِرد و
من دانشگاه تمام واحدانم وا پیل پاس کردو / تراولاس من تو مو جاس ندو
مال خوسه نصف ولیعصر تِه (تهران ) / خلاصه خیلی داشت ولی تَس چه؟
جاس من 1.5 در 2 بی
من ای زمونه فقط خووی مهنه
نکنم هیچ وقت کاریکه لیشه / خوشم نیا ز تکرارو کلیشه
بینی هنی مه تنم هه رگه غیرت / په هرکی وامو چپ که تلیشه
از طرف مو نه از طرف خدا چون هیچی من دلم نه / صب تا شو زحمت یه قرونم من جوم نه
روزگار اخوی چه و جونم / مو بی دنگ نیبوم تا همنه سر گل بنشونم
همونو که کردن تحقیر مونه / فکر کردن مسیر مو تغییر کنه
نه!
من رگا مو خین سر دار اسعده / پویان نیبو بی دنگ حتی جسدش
ولی تو حزب بادی / په بنه وه دو برو بنه باد کو وره؛ آل بورت
که هرجا باد ره اری واس / آخرم یه روزی طاعون زنت
جوره مو تو هم یه روز بُری / اوفتی فکر پوس پُری
که بگری انتقامته وه زندگی / نتری بفهمی مرده ای یا زنده ای
گَوو!
حرفی که مدرکس تَیت نه نزن / ایچو الکی هم پَیته نظر
هرکاری کنن تا و گل بشینه کشتیات / بعدم وِ درو دنگ ادرارن پش تیات
که ها ایما دل سوزتیم سی خوت اگویم / گوش مگر اَی بیخود اگویم
هی هه هه ما هم عر عر / اگره همنه وا هم در بر
یه روزی ای فکرام / تاحالا هم بیوم فکر دام
اَندی... هه، بیخیال
چپو چم راست نکرده زمونه / اگو یو جوونه جاهله ندونه
اگوی الکی وا زمونه کشتی گرم / ولی نه مَم یه روزی خوش بی دلم
زندگیم وابیده جوره سریال / امرو خوسه بینم صوا تکرار
ای دل اگو برم پی هدفم / عقل اگو دی نخونم دی ندونم
اگو بچسب وه کار و پیل / ایر اخو اوی نومیه ایل
ولی نه عقل همیشه هم راست نگو / عادم اشناسوم آسمون خراش راس کِرد و
من دانشگاه تمام واحدانم وا پیل پاس کردو / تراولاس من تو مو جاس ندو
مال خوسه نصف ولیعصر تِه (تهران ) / خلاصه خیلی داشت ولی تَس چه؟
جاس من 1.5 در 2 بی
من ای زمونه فقط خووی مهنه
مثل من
اگر که پیراهنم پاره شد / اصلم هیچ وقت نپرید (اصالتم رو هیچوقت از دست ندادم)
نکنم هیچ وقت کاری که بد است / خوشم نمیاد از تکرار و کلیشه
می بینی هنوز توی تنم هست رگ غیرت / پس هر کی با من لج کرد پاره است (شکست میخوره)
از طرف من نه از طرف خدا چون هیچی توی دلم نیست / صبح تا شب زحمت، یه ریال هم توی جیبم نیست
روزگار چی میخوای از جونم / من آروم نمیشم تا همه رو زمین بزنم (شکست بدم)
همونایی که تحقیر کردن من رو / فکر کردن مسیر من تغییر می کنه
نه!
توی رگهای من خون «سردار اسعد» (از بزرگان ایل بختیاری) هست / پویان نمیشه آروم، حتی جسدش
ولی تو حزب بادی / پس دو بزن برو ببین باد کدوم سمته؛ آل (جن یا پری) ببردت
که هر جا باد میره، میری باهاش/ آخرم یه روزی طاعون می زندت
مثل من تو هم یه روز می بُری (کم میاری) / می افتی به فکر «پوست پُری» (نوعی تفنگ)
که بگیری انتقامت رو از زندگی/ نمی تونی بفهمی مرده ای یا زنده ای
برادر!
حرفی که مدرکش پیشت نیست رو نزن / اینجا همینطوری هم پشت سرت حرف هست
هر کاری می کنن تا به گل بشینه کشتی هات / بعد هم به دروغ ادا در میارن چلو چشمات (فیلم بازی می کنن)
که بله ما دلسوزت هستیم برای خودت میگیم / گوش نکن اگر بیخود میگیم
هی هه هه ما هم عر عر / میگیره همه رو با هم در بر
یه روزی این فکرهام / تاحالا هم بودم فکر مادرم
وگرنه ... هه، بیخیال
تا حالا زمونه زندگیتو بهم نریخته / میگی این جوونه جاهله نمی دونه
میگی الکی با زمونه کشتی می گیرم / ولی نه منم یه روزی خوش بود دلم
زندگیم شده مثل سریال / امروز خودش رو می بینم فردا تکرار
این دل میگه برم پی هدفم / عقل میگه دیگه نخونم دیگه نمی دونم
میگه بچسب به کار و پول / اگه میخوای بشی مشهور توی فامیل
ولی نه عقل همیشه هم راست نمیگه / آدم میشناسم آسمون خراش درست کرد و
توی دانشگاه تمام واحدهارو هم با پول پاس کرد و / تراول هاش توی اتاق من جاش نمیشه و
مال خودشه نصف ولیعصر تهران / خلاصه خیلی داشت ولی تهش (آخرش) چی؟
جاش توی 1.5 در 2 (ابعاد قبر) بود
توی این زمونه فقط خوبی می مونه
نکنم هیچ وقت کاری که بد است / خوشم نمیاد از تکرار و کلیشه
می بینی هنوز توی تنم هست رگ غیرت / پس هر کی با من لج کرد پاره است (شکست میخوره)
از طرف من نه از طرف خدا چون هیچی توی دلم نیست / صبح تا شب زحمت، یه ریال هم توی جیبم نیست
روزگار چی میخوای از جونم / من آروم نمیشم تا همه رو زمین بزنم (شکست بدم)
همونایی که تحقیر کردن من رو / فکر کردن مسیر من تغییر می کنه
نه!
توی رگهای من خون «سردار اسعد» (از بزرگان ایل بختیاری) هست / پویان نمیشه آروم، حتی جسدش
ولی تو حزب بادی / پس دو بزن برو ببین باد کدوم سمته؛ آل (جن یا پری) ببردت
که هر جا باد میره، میری باهاش/ آخرم یه روزی طاعون می زندت
مثل من تو هم یه روز می بُری (کم میاری) / می افتی به فکر «پوست پُری» (نوعی تفنگ)
که بگیری انتقامت رو از زندگی/ نمی تونی بفهمی مرده ای یا زنده ای
برادر!
حرفی که مدرکش پیشت نیست رو نزن / اینجا همینطوری هم پشت سرت حرف هست
هر کاری می کنن تا به گل بشینه کشتی هات / بعد هم به دروغ ادا در میارن چلو چشمات (فیلم بازی می کنن)
که بله ما دلسوزت هستیم برای خودت میگیم / گوش نکن اگر بیخود میگیم
هی هه هه ما هم عر عر / میگیره همه رو با هم در بر
یه روزی این فکرهام / تاحالا هم بودم فکر مادرم
وگرنه ... هه، بیخیال
تا حالا زمونه زندگیتو بهم نریخته / میگی این جوونه جاهله نمی دونه
میگی الکی با زمونه کشتی می گیرم / ولی نه منم یه روزی خوش بود دلم
زندگیم شده مثل سریال / امروز خودش رو می بینم فردا تکرار
این دل میگه برم پی هدفم / عقل میگه دیگه نخونم دیگه نمی دونم
میگه بچسب به کار و پول / اگه میخوای بشی مشهور توی فامیل
ولی نه عقل همیشه هم راست نمیگه / آدم میشناسم آسمون خراش درست کرد و
توی دانشگاه تمام واحدهارو هم با پول پاس کرد و / تراول هاش توی اتاق من جاش نمیشه و
مال خودشه نصف ولیعصر تهران / خلاصه خیلی داشت ولی تهش (آخرش) چی؟
جاش توی 1.5 در 2 (ابعاد قبر) بود
توی این زمونه فقط خوبی می مونه
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و سوم اردیبهشت ۱۳۹۳ ساعت 16:22 توسط مجتبی ملائکه
|